Hérlendis telst það ókostur ef varmauppsprettur ná ekki yfir 60-70 °C, og lítil hefð er fyrir því að nýta volgrur til húshitunar sem ekki ná þeim hita. Slíkar eru kröfur neytenda. Nýlega hafa komið á markað litlar varmadælur sem geta hitað vatn upp í 70-90 °C. Þessar varmadælur nota koltvísýring sem vinnslumiðil og eru því afar umhverfisvænar í samanburði við hefðbundnar varmadælur. Þrýstingur á koltvísýringnum er talsvert hár en umfang dælnanna getur að sama skapi verið minna.

Nú er hafið verkefni við kaup og uppsetningu slíkrar varmadælu á Grýtubakka við austanverðan Eyjafjörð, styrkt af Orkusjóði með aðkomu ÍSOR og Orkuseturs. Spennandi verður að sjá hvernig dælur af þessari gerð standast íslenska veðráttu. Með breytingum má einnig skoða hvort hægt er að bæta nýtni varmadælunnar og spara raforkunotkun með því að nýta nálæga 25 °C uppsprettu frá borholu.

Orkusetur mun fylgjast með breytingum á orkunýtingu. Niðurstöður ættu að liggja fyrir innan tveggja ára. Innviði varmadælunnar, strax eftir afhendingu, eru sýnd á mynd. Varmadælan sjálf er frá Sanyo en er keypt með rafhitunartanki, sem einnig er miðlunartankur fyrir ofna- og neysluvatn. Varmadælan gefur frá sér 4,5 kW varmaafl (tekur 1,5 kW rafafl við bestu skilyrði), en á fullum afköstum með rafhitaranum má komast í 9 kW varmaafl.  Verðið með tollum, virðisauka og flutningi frá Svíþjóð er um 700 þúsund krónur, en án uppsetningar (uppsetning er einföld ef engin breyting er gerð á búnaði).

Varmadælan er til hægri á myndinni. Koltvísýringurinn liggur í leiðslum aftan við viftuna vinstra megin, og mynda leiðslurnar varmaskiptaflöt við það loftstreymi sem viftan viðheldur. Síðar verður loftvarmaskiptinum skipt út fyrir vatnsvarmaskipti.